Ψηφιακή ασχετοσύνη εθνικής εμβέλειας

Διαβάζω στα Nea.gr σχετικά με την μελέτη του κυρίου Μιχάλη Μπλέτσα  … «Όχι μόνο τέσσερα, αλλά συνολικά 16 κανάλια εθνικής εμβέλειας που θα εκπέμπουν με υψηλή ευκρίνεια (HD), μπορεί να χωρέσει το φάσμα που διαθέτει σήμερα η Ελλάδα. Αυτό προκύπτει από μελέτη του κ. Μιχάλη Μπλέτσα, επιστήμονα και ερευνητή της Πληροφορικής, και διευθυντή Πληροφορικής στο Media Lab του Massachusetts Institute of Technology (MIT).  Η μελέτη, που υλοποιήθηκε κατόπιν παραγγελίας της Digea Α.Ε., είχε ως αντικείμενό της τον αριθμό και την χωρητικότητα των πολυπλεκτών ψηφιακής τηλεοπτικής εκπομπής.»

Δεν αμφισβητώ τον καθηγητή γιατί ο επιστήμονας ανάπτυξε την άποψη του για αυτό που ρωτήθηκε. Αμφισβητώ τον τρόπο σύνδεσης της ύπαρξης καναλιών και της επιχειρηματικότητας.  Πιο κάτω θα έρθω και στα τεχνικά θέματα.

Το πρόβλημα δεν είναι η αναγωγή της χωρητικότητας των συχνοτήτων σε κανάλια υψηλής ευκρίνειας αλλά κάποια άλλα θέματα που αφορούν κυρίως το περιεχόμενο των καναλιών. Προφανώς αν δεν δοθεί καμία έμφαση στον πολιτισμό και τον αθλητισμό δεν πρόκειται να υπάρξει νέο τηλεοπτικό κοινό και συνεπώς το όποιο νέο επιχειρηματικό ενδιαφέρον. Από την άλλη, αυτής της μορφής η διανομή περιεχομένου : από τον αέρα, σε ζώνες συγκεκριμένης θέασης, με διαφημιστικά κενά κλπ είναι αρκετά ξεπερασμένη. Σήμερα, που ο καθένας έχει την δική του φορητή συσκευή, που είναι ικανή να αναπαράγει καλής ποιότητας ήχο και εικόνα, διαμορφώνεται μια τάση προσωπικής ψυχαγωγίας, κατ επιλογήν ώρας θέασης και περιεχομένου στην οποία η πλατφόρμα Digea δεν ανταποκρίνεται καθόλου.

Εννοιολογικά και  τεχνικά, η ορολογία πανελλαδική ή εθνική εμβέλεια είναι ήδη ξεπερασμένη, αφού μέσω του διαδικτύου και των ευρυζωνικών συνδέσεων η σχέση πομπού και δέκτη έχει ανεξαρτητοποιηθεί τελείως. Δηλαδή, τόσο ο προμηθευτής όσο και ο αποδέκτης του περιεχομένου μπορούν να βρίσκονται  οπουδήποτε στον κόσμο. Επίσης, οι ώρα μετάδοσης και λήψης μπορεί να είναι διαφορετική από την επιλέξιμη ώρα θέασης.

Συνεπώς, όσες άδειες και να δοθούν πρόκειται να υποστηρίξουν μια αντίληψη ψυχαγωγίας και ενημέρωσης που είναι ήδη ξεπερασμένη. Μάλλον το τηλεοπτικό τοπίο, από πλευράς λήψης αποφάσεων, βρίσκεται στην ευθύνη  ηλικιωμένων ανθρώπων.

Συνεπώς δεν πρόκειται να προκύψει ανάπτυξη ιδεών και επιχειρηματικού οφέλους από την επένδυση σε φθίνουσες συνήθειες ψυχαγωγίας και ενημέρωσης και εκεί ακριβώς είναι το πρόβλημα.

Για το τέλος μια παρατήρηση που αφορά το ραδιόφωνο, το οποίο τεχνικά υποστηρίζεται από την ψηφιακή πλατφόρμα DIGEA αλλά κανένας λόγος δεν γίνεται. Δηλαδή, τα έχουν βρει εκεί ή υπάρχει η εκτίμηση για το τέλος του ; Πολλοί νέοι παραγωγοί, απευθύνονται σε νέο και νεώτερο κοινό μέσω διαδικτυακού ραδιοφώνου με μεγάλη επιτυχία.

/vpante

This entry was posted in Technology, Αποψη, Μουσική, Οικονομία, Πολιτική and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *